تبليغاتX
فیزیک زیبای من
فیزیک زیبای من

physics enlightens the world

شايد در عالم واقع حضور در دو محل مختلف به طور هم زمان امكان پذير نباشد؛ اما از نظر قوانين كوانتومي چنين چيزي ممكن است. اكنون دانشمندان آزمايشي ترتيب داده اند تا به بررسي اين موضوع بپردازند.

آزمايش جاه‌طلبانه‌اي كه طي آن قرار است يك گوي شيشه‌اي به طور هم‌زمان در دو محل وجود داشته باشد، مي‌تواند حساس‌ترين امتحاني باشد كه تا كنون در خصوص نظريه كوانتوم مطرح شده است.

به گفته محققان، اين آزمايش يك گوي محتوي ميليون‌ها اتم را در يك وضعيت برهم‌نهي در مكان‌هاي مختلف قرار خواهد داد.

به گزارش نيوساينتيست، از زماني‌كه اروين شرودينگر طي آزمايش نظري مشهور خود اعلام كرد كه يك گربه به صورت هم‌زمان مي‌تواند در يك برهم‌نهي از وضعيت مرده و زنده بودن قرار داشته باشد، فيزيك‌دانان همواره از خود مي‌پرسند كه آيا اجسام بزرگ مي‌توانند از قوانين كوانتوم تبعيت كنند يا خير.

ايده آزمايش اين است كه يك گوي شيشه‌اي به قطر 40 نانومتر كه در يك محفظه كوچك قرار دارد، به طور ناگهاني تحت بمباران يك ليزر قرار بگيرد.

اين كار باعث مي‌شود كه گوي از يك سمت محفظه به سمت ديگر پرتاب شود. اما از آنجايي‌كه ماهيت نور كوانتومي است، موقعيت كره نيز وضعيتي كوانتومي خواهد داشت. اين مساله باعث مي‌شود كه گوي در يك برهم‌نهي كوانتومي قرار گيرد.

به گفته اوريل رومرو ايزارت از موسسه اپتيك كوانتومي ماكس پلانك آلمان، قرار است كه آزمايش در خلاء بالا و دماي فوق العاده پايين انجام شود تا اختلالات گرمايي يا مولكول‌هاي هوا مزاحمتي براي گوي ايجاد نكنند.

بدون ذره‌اي هم‌پوشاني

سال گذشته آرون اوكانل و همكارانش در دانشگاه سانتاباربارا كاليفرنيا، نشان دادند كه ايجاد برهم‌نهي در يك نوار فلزي به طول 60 ميكرومتر امكان‌پذير است. با اين وجود، جدايش فيزيكي ناشي از دو وضعيت مختلف نوار تنها 1 فمتومتر (هر فمتو معادل 10 به توان منفي 15 است) بود، يعني چيزي تقريبا معادل عرض هسته يك اتم.

در مقابل، آزمايش جديد گوي شيشه‌اي را در آن واحد در دو موقعيت كاملا متمايز و بدون كوچك‌ترين هم‌پوشاني قرار مي‌دهد. رومرو ايزارت مي‌گويد: «در آزمايش پيشنهادي ما، مركز جرم در يك برهم‌نهي از موقعيت‌هاي مكاني قرار مي‌گيرد كه فاصله آنها از يكديگر، بيشتر از اندازه خود جسم است.»

آزمايش‌هاي تداخل‌سنجي اتمي كه در آنها فلورين‌ها (كلاس خاصي از مولكول‌هاي كربني كه شكلي كروي دارند) و ساير مولكول‌هاي شامل چند صد اتم در وضعيت‌هاي متمايز برهم‌نهي قرار گرفته‌اند، از نظر جدايش قبلا هم به نتايج خوبي رسيده است. اما رويكرد جديد به راستي از اجسام ماكروسكوپي براي آزمايش استفاده مي كند.

به گفته محققان، انجام آزمايش‌هايي در خصوص مكانيزم‌هاي كوانتوم بسيار ارزشمند است. مشاهده رفتار چنين اجسام بزرگي كه از قوانين كوانتوم پيروي مي‌كنند، بهترين وسيله براي يافتن راه‌هايي است كه در آن نظريه كوانتوم ممكن است شكست بخورد.

به گفته آنتوني لگات از دانشگاه ايل‌نويز، آزمايش رومرو ايزارت مي‌تواند درك ما را از حقايق پشت پرده كوانتوم بالا ببرد.

وي مي‌گويد: «نه آزمايش‌هاي فلوريني و نه آزمايش اوكانل، قادر نيستند كه نظريات قدرتمند رقيب نظريه كوانتوم را مورد آزمايش قرار دهند.»

به نقل از هوپا

نوشته شده در ساعت توسط هدا| |

شش عدد حاكم بر كل جهان

در آغاز قرن بيست و يكم، شش عدد معرفي شدند كه به نظر مي رسد از اهميت فوق العاده اي برخوردارند. دو تا از اين اعداد به نيروهاي اساسي مربوط مي شوند؛ دو تاي ديگر اندازه و «ساختار» نهايي جهان ما را تثبيت مي كند و بيانگر آن هستند كه آيا جهان براي هميشه امتداد مي يابد يا خير؛ و دو عدد باقيمانده بيانگر خواص خود فضا هستند. اين شش عدد با يكديگر« نسخه»اي را براي جهان تشكيل مي دهند. گذشته از اين جهان نسبت به مقدار اين شش عدد بسيار حساس است: اگر يكي از اين اعداد تنظيم نشده باشد، آن وقت نه ستاره اي در جهان وجود مي داشت و نه حياتي.


:ادامه مطلب:
نوشته شده در ساعت توسط هدا| |

در اوایل دهه 1940، زمانی که فاینمن هنوز دانشجوی دوره کارشناسی در دانشگاه پرینستون بود، تفسیر جدیدی درباره ماهیت پادماده ارائه داد. فاینمن هنگام تحقیق درباره الکترودینامیک کوانتومی (QED) متوجه شد که پادماده ای که با زمان به جلو حرکت می کند، از ماده معمولی که با زمان به عقب حرکت می کند، قابل تشخیص نیست.

این کشف تفسیر کاملا جدید (اما معادلی) از پادماده را امکانپذیر ساخت. به عنوان مثال، اگر ما یک الکترون را در میدان الکتریکی به حرکت درآوریم، در جهتی، مثلا به طرف چپ حرکت می کند. اگر یک الکترون، با زمان به عقب می رفت، می بایستی به طرف راست حرکت کند. اما یک الکترون که به سمت رات حرکت کند، به نظر ما خواهد آمد که بار آن مثبت است، نه منفی. بنابراین، الکترونی که با زمان به عقب حرکت می کند، با پادالکترونی که با زمان به جلو میرود، غیر قابل تشخیص است.


:ادامه مطلب:
نوشته شده در ساعت توسط هدا| |

نوشته شده در ساعت توسط هدا| |

گفته میشود که اگر در فضا با کسری از سرعت نور سفر کنید بعد از مدتی که به زمین برمیگردید خواهید دید که بر روی زمین چندین سال سپری شده است،در حالیکه ممکن است سفر شما از دید خودتان چند دقیقه هم نگذشته باشد! چگونه چنیین چیزی ممکن است؟ کدامیک از زمانها " واقعی" است؟در انتهای بخش نخست این مقاله بحث واقعیت در نسبیت را بررسی میکنیم.


:ادامه مطلب:
نوشته شده در ساعت توسط هدا| |

سوال پلیس از اینشتین: چرا یهو پریدی وسط اتوبان؟ جواب انیشتین: اینکه من از اتوبان عبور کردم یا اتوبان از من، بستگی به چارچوب مرجع شما داره!

 

وقتی پلیس راهنمایی و رانندگی جلوی ماشین هایزنبرگ رو گرفتو پیادش کرد، ازش پرسید:( پدر آمرزیده، میدونی که داشتی با چه سرعتی حرکت می کردی؟) هایزنبرگ در جواب گفت : (نه، ولی الآن خوب میدونم که کجا ایستادم!!)  برای درک این جک اول باید اصل عدم قطعیت رو درک کنی!)

 

سوال پلیس از نیوتن: چرا رفتی وسط اتوبان؟ جواب نیوتن: چون اگه من یه جا وایساده باشم در همون حالت سکون خودم باقی می مونم، ولی اگه در حال حرکت مستقیم الخط یکنواخت باشم،خوب به همون حرکت مستقیم الخط خودم ادامه میدم، آقای پلیس به خدا راست میگم از شانس بدم، هیچ نیروی خارجی بم وارد نشد که جلوی رفتنم به اتوبانو بگیره!

نوشته شده در ساعت توسط هدا| |

آيا انفجار بزرگ واقعا وجود داشته است؟

دانشمندان در اين زمينه هر چه بيشتر درباره گذشته و آينده پژوهش مي كنند نظرياتشان نامطمئن تر و ناپايدارتر مي شود. مثلا در حاليكه فاصله ماه از زمين و يا تاريخ اوليه كره زمين را به خوبي مي شناسيم به توجه به اين كه فقط 400 سال از عمر تاريخ پژوهش هاي جديد گذشته است بسيار مشكل مي توان به تاريخ ميلياردها ساله آغاز خلقت نظر انداخت. فرضيه انبساط عالم به خودي خود كافي نيست كه ما با اطمينان نتيجه بگيريم كه انفجار اوليه وجود داشته است. ولي در اينجا يك نكته جالب توجه ديگر نيز به آن افزوده مي شود: هرچه ما بيشتر به عمق كيهان نظاره مي كنيم در واقع بيشتر به عمق زمان گذشته مي نگريم. يك ستاره را كه در فاصله 10 سال نوري قرار دارد به همان صورتي مي بينيم كه 10 سال قبل بوده است. دورترين اجرامي را كه انسان مي تواند با تلسكوپ هاي بزرگ نجومي نظاره كند كوازارها هستند. ( Quasar مخفف عبارت نجومي Quasistallar object و عبارت است از عضوي از گروههاي گوناگون ستاره مانند كه داراي پرتوهاي قرمز استثنايي مي باشند و غالبا از خود فركانسهاي راديويي و نيز امواج نوري قابل ديدن منتشر مي كنند.) آنها در واقع كهكشانه هاي كاملا جواني هستند كه در مراحل اوليه شكل گيري به سر مي برند. حال اگر انسان نگاهش را در سمت دلخواهي به دورتر و بازهم دورتر متوجه كند بايد به مرزي برسد كه در آنجا آغاز خلقت را مشاهده كند و به عبارت ديگر آن گاز داغ اوليه را ببيند كه تمام كهكشانه ها - ستارگان - سيارات و موجودات از آن ايجاد شده اند. بنابراين مي بايست پيرامون ما را پيوسته پوسته كاملا درخشاني در دوردست احاطه مي كرد و آسمان هم مي بايست شب ها همچون روز روشن مي شد اما اين ديوار آتشين با سرعت زيادي از ما دور مي شود زيرا كه عالم لحظه به لحظه انبساط مي يابد سرعت دورشدن به قدري زياد است كه نور اين پوسته داراي طول موج بلندتري مي شود كه ما آن را فقط به صورت تشعشعات و امواج راديويي دريافت مي كنيم.دقيقا همين امواج هستند كه اكنون كشف شده. امواج مفروضي كه از همه جهات به طور يكنواخت بر ما مي تابند و به نام تشعشعات پيشينه - 3k نامگذاري شده اند. وجود اين پرتو ها را مي توان با راديو تلسكوپ ها به سادگي اثبات كرد اين تشعشعات تكيه گاهي مهم براي اثبات فرضيه انفجار اوليه مي باشد.

:ادامه مطلب:
نوشته شده در ساعت توسط هدا| |

نظر بذارین لطفا.

نوشته شده در ساعت توسط هدا| |

براساس اين نظريه‌ ذرات بنياديني كه مثلاً در شتاب‌دهنده‌ها مشاهده مي‌كنيم - مثل نت‌هاي موسيقي – حالت‌هاي برانگيخته‌ي يك ريسمان بنيادي هستند. در نظريه‌ي ريسمان – درست مثل وقتي كه گيتار نواخته مي‌شود- ريسمان بايد تحت يك تنش مشخص قرار بگيرد تا برانگيخته شوند.


:ادامه مطلب:
نوشته شده در ساعت توسط هدا| |

انديشه‌ي نهفته در نظريه‌ي ريسمان اين است كه:
همه‌ي انواع گوناگون ذرات مدل استاندارد تنها نمودهايي از يك شيء بنيادي‌تر هستند :
يك ريسمان!
اما چگونه؟!
:ادامه مطلب:
نوشته شده در ساعت توسط هدا| |

قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت